Waar is de casemanager dementie gebleven?

Zorgfederatie Oldenzaal

Maureen Raanhuis is cliëntadviseur en casemanager Dementie bij Zorgfederatie Oldenzaal/ ThuiszorgCentrumOldenzaal. Zorgfederatie Oldenzaal bestaat uit Mariahof en Scholtenhof, aanleunwoningen voor zelfstandig wonen met zorg en ThuiszorgCentrumOldenzaal. Dit jaar verschijnen er een aantal columns om de lezers van de Glimlach informatie te geven over Goede zorg die vertrouwd voelt.

De casemanager dementie, een veelbesproken onderwerp de afgelopen jaren. Moet de casemanager blijven was de vraag en waarom is deze zo belangrijk? Gerda Bisperink en ik zijn naast ons werk als cliëntadviseur ook casemanager Dementie bij Zorgfederatie Oldenzaal.

Waarvoor kan de Casemanager Dementie gevraagd worden?
“Eindelijk iemand waar ik mijn verhaal kwijt kan en mij ook echt begrijpt waar ik tegenaan loop.” Het geeft weer dat de dementie niet alleen de persoon treft, maar ook zeker de naasten. Veelal krijgen wij de vraag; wanneer kom je in aanmerking voor een casemanager? En wanneer mag ik hier gebruik van maken? De casemanager kan er al zijn voordat de diagnose gesteld is, maar ook stappen wij vaak later in. De vraag kan vanuit de huisarts komen, maar ook vanuit de familie of de thuiszorg als deze al betrokken is. De begeleiding van de casemanager is heel divers. Het hele traject van begeleiding van zowel de dementerende als de naasten is waar de casemanager bij helpt. Daarbij weet de casemanager de wegen te bewandelen in de aldoor veranderende zorg. Hoe kom je in aanmerking voor een indicatie bijvoorbeeld en wat zijn de verschillen in de dagbesteding en in het wonen?

Een voorbeeld hiervan is een echtpaar waarvan de diagnose nog niet gesteld was bij meneer.
Er waren strubbelingen onderling en ze snapten elkaar niet meer. De kinderen dachten; ze worden ouder en alles verandert toch ook met het ouder worden? Er werd gedacht dat ze een beperkt sociaal leven kregen vanwege de lichamelijk achteruitgang. Maar was alleen de lichamelijke achteruitgang werkelijk de reden van het sociale isolement dat steeds meer dreigde te komen? Of beleefde zowel meneer als mevrouw geen plezier meer aan bezoekjes, omdat er te veel van hem gevraagd werd en hij hierdoor voor de omgeving ander gedrag ging vertonen. De omgeving van het echtpaar begreep niet waar mevrouw het over had en hierdoor voelde mevrouw veel onbegrip. De momenten dat de visite meneer zag konden ze weinig aan hem merken, kreeg zijn vrouw dan te horen.

De casemanager is ingestapt en heeft de verschillende partijen waaronder echtpaar, familie, huisarts en thuiszorg samengebracht. De verwijzing voor een onderzoek was de eerste stap. Want waarom deed meneer in de ogen van familie ineens anders? En hoe kon het dat anderen het niet zagen? Het waren echter slechts momentopnames waar meneer zich probeerde op te laden en alle zeilen bij zette wanneer er (te) veel van hem gevraagd werd. Toen er uiteindelijk een dementie geconstateerd werd vielen er dingen op de plek en kon door middel van gesprekken met de casemanager uitgelegd worden wat er nu eigenlijk gebeurde en hoe kan er dan het beste op gereageerd worden. De verwachtingen naar meneer werden langzaam aan bijgesteld. Meneer heeft nog lang thuis kunnen wonen en heeft zelfs tot verbazing van mevrouw en kinderen nog lange tijd deel genomen aan een dagbesteding.
Voor meer informatie kunt u met mij of mijn collega contact opnemen bij Zorgfederatie Oldenzaal, tel.nr. 0541-513433 of via email: casemanagerdementie@zorgfederatieoldenzaal.nl