Student

Was ik ook ooit. Groningen. Wil mijn dochter ook naar toe. Ik zou dat geweldig vinden. Maar nu nog niet. Eerst wil ze de HBO af gaan maken, hier in Eansche. Verstandig meisje. Groningen. Mijn God wat heb ik daar een geweldige tijd gehad. Die stad was op mijn lijf geschreven. Net niet Utrecht en zeker geen Amsterdam. Op mijn fietsje moet ik een 4-jarige ontdekkingstocht door deze stad hebben gehad. Nodigde ik op een donderdag avond Mies uit. Mijn vriend uit Oldenzaal deed de Uni en woonde op één van die die laatste flats in noord Groningen. Selwerd. Mies kwam niet alleen en nam nog twee Tukkers meer mee. Altobelli en Sengerum. Bijnamen. De vriend die dus een stijl van een voetballer had, kwam als eerste mijn kamer binnen. ‘Treuf; wat hep ie der hier nen kaal’n pröttel van!’ Die avond met het indrinken bij mij heeft Altobelli geen woord meer gezegd. Nou ja bij het uitgaan had hij wel een meesterlijke opening ( Euhm..) bij het vrouwelijk schoon. ‘Wat döt oe fa, hei’j ok nen hond en is oen môô ok net zo knap..!’

Het bleef dus bij bierdrinken. De terug-uitnodiging was de week erop al. Vanaf de Meeuwerderweg naar de bovenkant van de stad. De Freunden van Mies waren al aanwezig op zijn flatkamertje. Altobelli verbrak zijn natuurlijke stilte na een halfuur. ‘Hey Reuf hier is er ok gen zak an. Kom wie goat nen flat verder, doar zit ik ; moi’j ok zien hebb’n toch?!’Lift omlaag, 50 meter doorlopen. Nieuwe flat, lift omhoog, gang, fietsen, vuilniszakken en jah; de kamer van Altobelli. Sleutel rond, deur open, lamp ân. Eén bed, één buro en één lamp… De lamp zat vast op de muur met zo’n dubbelzijdig plakkertje… ‘Mooi heh!’ Ik hoor ’t em nog zo zeggen.

Joep zat ook in Groningen. Zag ik de hele week niet, maar wel altijd op de vrijdagavond tijdens de training van het eerste van Bully. Daar waar ik een dag-onderwijs volgde, volgde Joep, net als Selwerdgangers een collegeonderwijs. Als je er bent; mooi. Ben je er niet; nog veel mooier… Joep zat bij het legendarische Vindicat. Een heuse echte studentenvereniging. Ik bij Mesacosa. Wij vraten wel wat uit, maar die gasten konden er echt wat van. Als je dus de hele week maar één college volgt; zit je dus de rest van de tijd in je studentenhuis op jouw kamer. Dat is saai. Om de boel wat op te vrolijken hadden de, merendeels heren, van dat grote huis afgesproken, dat als er een vriendin meekwam naar jouw kamer, elkaar te waarderen en ook privacy te geven. Echter daar stond ook wat tegen over. Had je sex met haar; hoefde je op het hoogte punt alleen maar te gillen : ‘Bernard!!’

En die verhalen hoorde ik elke vrijdag van Joepie. ‘Ha ha Treuf deze week dinsdag ochtend, zit ik om half tien in het boek Europees recht; hoor ik drie etages hoger: - BERNARD !!’ Discipline. Of het waar is weet ik niet. Joep wist mij na de zomervakantie te vertellen dat hij met zijn huidige vrouw op een klein campinkje in de Dordogne had gezeten. Kwamen ‘s avonds laat terug. Van een uit etentje. En ineens vanuit het tentenkamp: ‘BERNARD!!’

Treuf