Is niet moeilijk

Ga ik vanavond uit eten met Esther mijn vrouw,in ons vaste eetcafé in de Pruus,,zie ik dat de uitbaters nieuwe w.c potten hebben geïnstalleerd. En eigenlijk viel me dat pas op toen ik tegen zo'n voetballetje pieste. Een getekend voetballetje op het email. De bedoeling is duidelijk: je richt al je mannelijkheid op die voetbal. Toch raar om buiten zo'n urinoir te geraken. Maar het moet werken, want er zijn vele variaties om de buitenboord-piesers direct in het riool te laten mikken. Zo zijn er vliegjes die je weg mag plassen, en met carnaval en Oranje-gekte staan er heuse doelen midden op de afvoer. Gelukkig zonder keeper. Alfred Schreuder is ook net piespaal geworden. Twente verliest, geloof ik, voor de vijfde keer op rij. Wedden dat we binnen twee2 weken een nieuwe trainer hebben ?! En wat gaat er veranderen ? Niets, helemaal niets. Deze voetballers hebben namelijk geen klik met elkaar. Het zijn individuen. Een gemiddelde voetbaltrainer maakt daar dus geen team van. Wat dan wel? ‘Treuf neem jij het dan over met jouw grote bek en piespot verhalen; nee daar luisteren ze naar!’

Nou, dat is 't 'em nou juist. Ik geef ze vanaf dag één helemaal geen training. Ik ga ze niet vertellen hoe ze moeten voetballen, want dat kunnen ze al. Nee ik neem ze mee. Eerst bezoeken we De Molenkamp. Gaan we met het hele team die dag voor de oudjes zorgen. Toevallig s'avonds Carnaval in de recreatiezaal? Gaan we niet naar huis, nee niet naar de mooie vriendin, nee wij gaan eens stevig in de polonaise. Prins Frans veurop en de selectie, met hier en daar een rolstoel ertussen, er achter ân ! Gewoon alleen maar denken; voor mij twee handen op de schouder en een beetje melodieus meehobbelen op de muziek van de Schuimzuigers oet Losser. Net als Frenske. Dag twee wordt een laken uit een ander pak. We gaan vroeg eruit. Met een onwies sloaptekot én de varf nog op de nös fietsen we richting het Peulke. Daar gaan we ontbijten. Géén bruine gezonde boterham. De keuze is een hamplak uit het zuur of een karbonade uit hetzelfde vat met zo'n lekker bibber-geleitje er boven op.

Als het goed is komen de eerste onderlinge onenigheden nu al los. Het zijn natuurlijk stomme dingen die wij doen ,dus een meest simpele opmerking zoals; ‘Corona jij zult je hier in zo'n zuipkroeg wel thuis voelen’ , de boel flink laten doen escaleren.
En dan op het moment dat de heren elkaar eens flink te lijf gaan, wat op zich al heel goed is, komt mijn geheime wapen binnen. Gisteren zag mijn selectie hem nog. En ik legde nog duidelijk aan Mocktar uit dat een sik, secretaris betekent en niet een baard of een mannelijk schaap. Nee, wie nu uit de achterzaal van het Peulke komt is: Herman Bodéwes.

Met zijn eigenlijk best wel ietwat hoge stemgeluid bij een imposant voorkomen weet Herman in één zin de selectie naar hem doen kijken. Hij zegt ‘HEREN!’ Corona laat van schrik Mocktar los, die al blauw aanliep. Martina kijkt verdwaast naar Schreuder en ontspant z'n gebalde vuist.
‘HEREN!’ is het nog een keer. ‘Wij gaan vanaf nu maximaal bier drinken, en alles wordt betaald door de Kadolster.’ Morgen begint de echte training weer en Alfredje doet wat hij doen moet.
‘Maar nu telt maar één ding: Bierdrinken!’ Het is superlaat geworden. En vlak voor het sluiten zingt de hele selectie nog één keer 'koman Gait-jan, komop Gait-jan wie goat met de fiets op't Peulke an ! 'Huul'n.

Twente wint hierna bijna alle wedstrijden, wordt tweedes en bekerkampioen. Alfred Schreuder zegt in een Voetbal International naast Cruijff en Gijpie; ‘Het is zo simpel; je moet gewoon
op de bal piesen...’

Treuf