Dank jullie wel !

Met kerst, en dat merk ik vooral in onze slijterij én delicatessen; komt Toutie Oldenzaal om iemand te bedanken voor zijn- of haar bewezen diensten. Dat kan een tuinman zijn, maar ook een medewerker van een bedrijf. Het is voor ons een prachtige bisnis. En fantastisch om hier aan te mogen meewerken.
De pakketten en 'toefjes' vliegen op dit moment de deur uit. Heerlijk.
Maar wat het ergste van alles is; dat ik dit ook graag met iedereen zou willen doen. Maar het lukt me al tien jaar niet om ook maar één kerstkaartje sturen naar: een aardige vriend, een toeleverancier, een familielid, een buurman, een teamlid, een medewerker, de voorbijganger (Karel met de hond), een van de vele klanten, of aan één toekomstige alcoholist( Een kaart aan mezelf; die is goed, ook nog egoïstisch) de chauffeurs, die maar zorgen dat jij de handel in huis hebt, Malle Jehova-getuigen die doorlopen, de kids uit de buurt die mij niet pesten, de stadsdichter met zijn vernieuwende aanpak, Robbert Olde Monnikhof die het lef heeft om Willem Goldsmidt over te nemen, de Kadolstermennekes die dit jaar op maandag mét carnaval een feest voor eigen leden gaat houden, (Kadolster met nen hoofdletter, dat ik dat schrief ,mot wa uut het underbewustzijn komm'n..) mijn vrouw die enorm aan de zaak heeft gewerkt, mien zwager, vlak hem ôk nig uut!, der Rudi, met Old en Ni'j stee hé der weer; parkeer'n dat zoi'j!, alle medewerker van de Meybree en nog meer déé nig op pepier stoat, vooral de belasting déé gên Twents kan, Minie onze kranige overbuurvrouw en haar buurvrouw; Crista, met Gerald; haar beschermheilige, wat te denken van Derk, de man die minstens 15 jaar heeft meegewerkt aan de Meybree van nú, mien tweede buurman die mijn bar heeft overgekocht met de naam: -Bar het Pijnpeertje-, veel meer nog aan onze regering die voedselbanken toestaat (lieve mensen begrijp me goed op dit moment doen jullie fantastisch werk, maar ik ben eerlijk,zo'n land met een budget wat er is; mag mensen niet in het werk stellen voor een uitgiftepunt, dat doe je anders; die mensen hebben gewoon geld nodig; en dat is er écht wél !) José Olde Monnikhof en die had ik ook zo graag een kaartje willen sturen, helaas bij haar ging het snel , ik zie haar volgend jaar niet weer om voor hun firma kerstartikelen te bestellen (Mijn God wat ben je een verschijning; lange wilde hõar, onmeunig platproaten en altied ân mie deanken, ja mien God.....), en vergeet ook Harry Jutten niet, niemand weet waarom, maar je mag ém niet vergeten, en het fenomeen toeval mag je nooit vergeten, heb ik geen adres van, dat is al erg toevallig, ik bedoel maar, alle chinese restaurants waar ik hun luifel heb weggehaald : het staat er toch echt op – meenemen- , alle kinderen die moeten wachten om vuurwerk af te steken, alle oogartsen die een rustige avond gaan krijgen, alle mensen déé carbid lust, mijn veteranenteam dat elk moment ouder wordt, de Prins van komend jaar, waar ik toevallig het adres van heb,
aan jou.

Treuf