Moeilijk, lastig, vervelend……….

Jan van der Meulen

Niet echt een vrolijk begin van een column. Knap, dat u toch in ieder geval verder bent gaan lezen. Misschien eindigt het positiever, beste lezer. Door de staking van de piloten van Air France kom ik op bovenstaande titel. Wat was er aan de hand?
Ik geef u mijn versie van het verhaal. Vooral vanuit marketing-perspectief weergegeven uiteraard.
De luchtvaartsector is behoorlijk in beweging en de traditionele bedrijven hebben het redelijk moeilijk. Om het maar eens voorzichtig uit te drukken… Dus ook Air France doet zijn best om het hoofd boven water te houden.
Aan de onderkant van de markt komen goedkope partijen opzetten, zoals Ryanair en EasyJet.
En aan de bovenkant zie je steeds meer terreinwinst voor de kwaliteitsmaatschappijen uit het Midden – Verre Oosten. In de marketingtheorie heet dit het verschijnsel ‘stuck in the middle’. Air France loopt het gevaar in deze positie te raken. En dat is niet leuk!
Als organisatie lever je een uitstekende kwaliteit tegen een hoge prijs, of het tegenovergestelde: een lage kwaliteit tegen een lage prijs.
Bij ‘stuck in the middle’ doe je een beetje van beide. En dat gaat zelden goed. Dus nam de directie van Air France in Parijs het daadkrachtige besluit om met het merk Transavia de concurrentie aan te gaan met de lage-kosten maatschappijen. Transavia is, zoals bekend, ook een prijsvechter.
Vanuit marketing geredeneerd een uitstekende oplossing.
Betekent wel, dat een aantal piloten van Air France tegen lagere arbeidsvoorwaarden bij Transavia op de payrol komen te staan. ‘Ja, maar dat doen we niet’, riepen de heren in koor. ‘Dat pikken we niet’. En dus werd de boel plat gegooid.
Niet voor één dag, maar voor een paar weken. En daarmee ‘hun’ organisatie opzadelend met miljoenen verliezen per dag. En duizenden ontevreden klanten. En de werkgelegenheid van vele duizenden op het spel zettend.
Het is natuurlijk moeilijk, lastig en vervelend om wat salaris in te leveren. Maar neemt u van mij aan dat het pilotensalaris, en zeker dat bij Air France, wel een stootje kan hebben. Het blijft kennelijk moeilijk om het eigenbelang en het gemeenschappelijke belang met elkaar te verenigen. Toch moeten we daar naar blijven streven.
Bij ieder bedrijf bestaan , vaak, tegenstrijdige belangen. Het belang van de werknemer, het belang van de klant en het belang van de aandeelhouder. Maar ook het belang van de financier of dat van de overheid. Zoals een oude leermeester mij ooit aangaf: ‘het feit dat iets ingewikkeld is om te bereiken, ontslaat je niet van de verplichting er aan te werken’.
Overigens, en dit terzijde, bij Easyjet hebben zij zich een bult gelachen. Door de staking van de heren piloten bij Air France heeft deze concurrent in enkele weken tijd miljoenen extra verdiend. Dat zijn nog eens innovatieve marketingacties: klanten laten weglopen bij de concurrent, veroorzaakt door de concurrent zelf! Komt trouwens in meerdere branches voor……
Kennelijk beseften de piloten niet, dat de consument zijn gewenste dienst ook bij de concurrent kon aanschaffen.
Maar we eindigen positief, zoals ik had beloofd. De piloten hebben uiteindelijk besloten weer te gaan vliegen. Zoals zij zelf opmerkten: ‘wij hebben onze verantwoordelijkheid opgepakt’ (tsja….)
En de piloten van de KLM, onze nationale trots, hebben het stakingswapen niet opgepakt. Zij bleven, en blijven, gewoon doorvliegen. Gewoon zoals het hoort. Soms met vertraging, soms wat langer wachten op je koffer, regelmatig lange rijen bij de paspoortcontrole of bij het inchecken: moeilijk, lastig, vervelend. Maar we gaan lekker vliegen!!
De klant centraal!!
De klant, die ons salaris betaalt en voor beleg op de boterham zorgt.
Ook van de boterham van de piloten…