Chardonnay

de Glinde

Vanuit de Bourgogne in Frankrijk heeft Chardonnay de wereld veroverd. De druif is inmiddels aangeplant op alle continenten en heeft een onmiskenbare, niet meer weg te denken plaats veroverd. Voor veel wijnliefhebbers staat ‘witte wijn’ zelfs gelijk met ‘Chardonnay’. Toch heeft de Chardonnay geen uitgesproken geur of smaak en misschien is dat nu juist wel de reden van haar succes?

Chardonnay doet het goed in zowel warme als koele gebieden. Daarnaast leent Chardonnay zich ook nog eens voor uiteenlopende manieren van wijnbereiding. Daardoor zijn er veel stijlen van Chardonnay: oaked of unwooded, rijk en romig, kurkdroog of mierzoet, goedkoop of heel duur.
Wat alle Chardonnays gemeen hebben, is een volle, ronde smaak. Veel voller dan bijvoorbeeld Sauvignon Blanc. Dat gewicht dat Chardonnay het glas geeft, is vaak dan ook belangrijker dan zijn aroma’s. Die lopen uiteen van appel, peer en meloen tot tropisch fruit, roomboter en, na enkele jaren flesontwikkeling, soms ook (hazel)noot. De Chardonnay-druif rijpt vroeg en kan in de wijn veel alcohol ontwikkelen. Een andere karakteristiek van Chardonnay, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Sauvignon Blanc, is dat de wijn in de mond aan intensiteit lijkt te winnen. Een goed gemaakte Chardonnay heeft dan ook een fascinerende, lange afdronk.

De bakermat van Chardonnay is Bourgogne. Men treft hier een enorme variëteit aan stijlen aan, afhankelijk van wijngaard en producent. Het is niet het druivenras, maar de herkomst en producent die je op het etiket terugvindt. Om witte Bourgognes te leren kennen, is enige kennis van de geografie van het gebied nuttig. Het koelste deel van de Bourgogne is het noordelijk gelegen Chablis, waar alleen maar witte wijn wordt geproduceerd. Traditioneel wordt die niet op nieuw hout opgevoed.
Een ouderwetse Chablis kan in zijn jeugd stalig overkomen, zonder veel aroma’s, met hoge zuren. Misschien zelfs een beetje groen. Zelf spreekt men in Chablis over een geur van natte stenen. Die weeïge geur maakt na een paar jaar plaats voor een bouquet van rijpe meloen en nootjes. Sommigen spreken van (lach niet) havermoutpap. Dat goede kwaliteit Chablis zich zo sterk ontwikkelt en een lang leven beschoren is, heeft de druif vooral te danken aan het koele klimaat en de typische Kimmeridge-kalkbodem. Zuidelijker in de Bourgogne ligt de Côte d’Or (tussen Dijon en Chagny), een glooiende gouden helling van zo’n 45 kilometer lengte. De top van de helling is bebost en niet geschikt voor wijnbouw, maar over de gehele breedte van de helling (variërend van twee kilometer tot tweehonderd meter) treft men wijngaarden aan. Hier, in de Côte d’Or, zijn de Chardonnays weer heel anders van karakter dan in Chablis. De topproducenten gebruiken zowel nieuw als gebruikt eiken (afhankelijk van het jaar). Meursault is boterig (met veel tropisch fruit), Puligny-Montrachet is meer romig en mineraal, en Chassagne-Montrachet is gewoon rijk (zwaarder, rijper en voller).
Hoewel Chardonnay met veel succes ook is aangeplant in bijvoorbeeld Italië en Spanje, heeft de Nieuwe Wereld de druif echt in zijn armen genomen. Vooral Californië, Australië, Zuid-Afrika, Chili en Nieuw-Zeeland maken prachtige en vaak betaalbare Chardonnays. In Chili is er Chardonnay in alle kwaliteiten en stijlen, van de minerale, Bourgondische stijl uit Casablanca Valley en Leyda tot de tropische fruittypes uit Maule en Maipa Valley. Ook in Californië variëren de stijlen; van de ingetogen Bourgondische stijl in Sonoma, Monterey, Carneros en Russian River tot aan de meer full body stijl in Napa Valley.

Proef eens een jonge Chablis en een Chileense Chardonnay zoals de Tantehue Chardonnay naast elkaar en let vooral op de verschillen in fruit, zuren, body en hout (waarschijnlijk is de kleur van de Chileense Tantehue ook afwijkend, in die zin dat de kleur meer fonkelend is). In de praktijk is het zeer verhelderend om Chardonnays uit Chili, Zuid-Afrika en Californië naast die uit de Bourgogne te proeven.

Stadsslijterij De Glinde